Niçin bazı çok yetenekli oyuncular kariyerlerinin bir döneminde dibe vurarlar,mal gibi gezinirler o takım bu takım.. (aka nicolas Anelka, Bodewin Zenden etc..) ya da niçin büyük yönetmenler bir dar boğaza girip 7-10 yıla varan sürelerce hiç orjinal birşey ortaya koyamazlar..hatta bazıları bir efor,performans bile sergilemez?
Özel bir konuya çok yetenekli olabilirsiniz,ya da kafanız normale oranla gayet fazla çalışıyor olabilir.Çoğu kişinin anlıyamayacağı bir hızda,zor tanımlanan yaşam sorunlarını arkanızda bırakıyor olabilirsiniz. Ama hayat bir döneme giriyor,insan sosyal uyum sürekliliği ve zorunluluğu olan bir müessese..Bu konuda geçmişte çalışmalarınız,karakteriniz,sosyo ekonomik şartlarınız yüzünden normal olarak ayıramadığınız zaman ,geliştiremediniz sosyal temel yetenekler ileri de çoook büyük kayıplara,duraklamalara,bunaltılara,motor teklemelerine," run time error" lere neden olabiliyor.
Kimseyi yargılamamak gerektiğini,var olan şartları-yaşam mücadelesi içinde- kendisi için zaten en iyisini yapmaya çalıştığını çoktan anladım.Dünya kimsenin oyun bahçesi,mutluluk havuzu,artistik diyarı değil.
Yaşamanın bir anlamı olmadığını düşünmeye başlıyorsunuz. Ardından saçınızı 3 numara kestirip ,ağzınızda bir silahla uyanıp "Fight Club" etkisi demiyorum tabiki :D ama modern hayat daraltısı oluşuyor. rutin -amele deyip kuçumsediğiniz işler bile size keyif vermemeye başlıyor. vücudunuz,normal uyku surenizi kabul etmiyor efişınt olarak.
Çözüm mü? bilmiyorum..ama konu değiştirmek için yontemler hiç gitmediniz,degisik bir ulkeye tatile çıkın. İlginizi çekecek bir kitap okuyun.rutini kırcak şeylerle uğraşın. Yeğeniniz ufak çocuk varsa onunla uğraşın. Hastaneye gidin,acile çevreye bir bakın..hala genç ve zamanınız oldugunu anlıyacaksınız ve kısmen de olsa hayatta ugrasacak birseyler bulacaksınız!!
